مقدمه و هدف: سرمایه اجتماعی به عنوان یکی از مفاهیم کلیدی در رفتار سازمانی، نقشی تعیین‌کننده در موفقیت برنامه‌های آموزشی و پیامدهای شغلی کارکنان ایفا می‌کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر سرمایه اجتماعی بر رضایت شغلی کارگران ماهر با نقش میانجی اثربخشی دوره‌های آموزشی ضمن خدمت در محیط‌های صنعتی ایران طراحی شده است.
روش‌شناسی: این پژوهش کاربردی و از نوع توصیفی-پیمایشی همبستگی است. جامعه آماری شامل کارگران ماهر صنایع فولاد، خودروسازی و پتروشیمی است که در دو سال اخیر در دوره‌های آموزشی ضمن خدمت شرکت داشته‌اند. حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران ۳۸۵ نفر تعیین و با احتساب ۱۰ درصد ریزش به ۴۲۰ نفر افزایش یافت. نمونه‌گیری به روش طبقه‌ای تصادفی انجام شد. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه‌های استاندارد شده با مقیاس لیکرت پنج درجه‌ای شامل: پرسشنامه سرمایه اجتماعی (۱۵ گویه)، پرسشنامه اثربخشی دوره‌های آموزشی (۱۲ گویه) و پرسشنامه رضایت شغلی مینه‌سوتا (۲۰ گویه) بود. روایی ابزارها با روایی محتوایی و سازه و پایایی آنها با آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی تأیید شد. برای تحلیل داده‌ها از مدل‌سازی معادلات ساختاری با رویکرد PLS-SEM استفاده گردید.
یافته‌ها: نتایج نشان داد: (۱) سرمایه اجتماعی تأثیر مثبت و معناداری بر اثربخشی آموزش دارد ( ۵۴/= β)؛ (۲) اثربخشی آموزش تأثیر مثبت و معناداری بر رضایت شغلی دارد (۵۰/ β =)؛ (۳) اثربخشی آموزش نقش میانجی جزئی در رابطه بین سرمایه اجتماعی و رضایت شغلی ایفا می‌کند /2)۴۸ (VAF= از میان ابعاد سرمایه اجتماعی، چشم‌انداز مشترک بیشترین تأثیر را بر اثربخشی آموزش داشت ) ۴۷/ (β = شاخص‌های برازش مدل ) ۰۶۳ SRMR=/، ۰/۹۳(NFI=